Cakarta'da insanlık dramı: Kanalizasyon borularında yaşam mücadelesi

Endonezya'nın başkenti Cakarta'da insanlar kanalizasyon boruları ve köprü altlarında adeta yaşam savaşı veriyor.

Endonezya'nın başkenti Cakarta'da keskin hatlı bir sınıf ayrımı dikkat çekiyor. Ülkede sadece zenginler ve çok fakirler yaşıyor. Orta sınıf yok. 9 yıldır kanalizasyon borularında yaşayan insanalr bulunuyor. Sınıf çatışması ve toplumsal adaletsizliğin getirdiği yaşam savaşı en çok çocukların hayatını tehlikeye sokuyor.

Başkentin acımasız yüzü

Endonezya’nın başkenti Cakarta’da yüzlerce evsiz, yer üstünden geçen kanalizasyon borusunun altındaki oyuklarda ve köprü altlarında hayatta kalma mücadelesi veriyor.

Daha iyi bir hayat için çevre illerden, yaklaşık 27 milyon kişinin yaşadığı başkent Cakarta’ya göç edenler, zorlu yaşam koşullarında hayatlarını devam ettirmeye çalışıyor.

Güneydoğu Asya'nın en büyük tekstil pazarlarından Tanah Abang bölgesinden geçen nehir civarındaki kanalizasyon boruları ve köprüleri barınak haline getiren evsizler, devlet ve sivil toplum örgütlerinden yardım bekliyor.

Banyo ihtiyaçlarını nehirde gideriyorlar

Köprü altında yaşayanlar, çamaşırlarını nehrin kirli sularında yıkıyor, banyo ihtiyaçlarını nehirde gideriyor.

Hijyenin olmadığı bölgede çocuklar, nehirde yüzerek oyun oynuyor.

"Yaklaşık 9 yıldır bu kanalizasyon borusunda yaşıyorum"

Kanalizasyon borusunun altındaki oyuklarda yaşayan ve geçimini plastik şişe toplayarak sağlayan Ikbal Rizki, AA muhabirine annesiyle babasını kaybettikten sonra çalışmak amacıyla Medan kentinden Cakarta’ya geldiğini söyledi. 30 yaşındaki Rizki, "Yaklaşık 9 yıldır bu kanalizasyon borusunda yaşıyorum. Bölgede benim gibi yüzlerce insan var. Geçimimi topladığım plastik şişeleri satarak sağlıyorum. O da ancak karnımı doyurmaya yetiyor.” dedi.

Ayda en çok 100 dolar kazanç elde edebiliyor

Ayda en fazla 100 dolar kazanabildiğini belirten Rizki, “Bu kadar gelirle nasıl ev kiralayabilirim ki? Ancak karnımı doyuyorum. Hijyen ve güvenliğin olmadığı bu kanalizasyon borusu benim yuvam oldu. Devlet bize yardım eli uzatmadığı gibi bölgeyi terk etmemiz için de baskı yapıyor. “ diye konuştu.

"Keşke eğitim imkanımız olsaydı"

Yaklaşık 14 yıldır kanalizasyon borusunda yaşayan Yusuf Stef de yetim olduğunu ve iş bulamadığını belirtti. Stef, şöyle konuştu:

“Uzun zamandır bu kanalizasyon borusunda yaşıyorum. Geçimimi kağıt toplayarak kazanmaya çalışıyorum. İlkokul mezunu olduğum için iş bulmak imkansız. Keşke eğitim imkanımız olsaydı. Daha güzel bir hayatımız olabilirdi. Ancak, bir Müslüman olarak yine de şükrediyorum. Biliyorum ki Allah öteki dünyada daha güzel bir hayat sunacaktır.”

Endonezya’da sınıf farkının yarattığı dram

Endonezya'nın başkenti Cakarta'da gecekondu bölgeleri, evsizlere barınak olan köprü altları ve yoksul bölgenin bittiği yerde başlayan lüks semtler, kentteki gelir uçurumunu gözler önüne seriyor.

Orta sınıf yok: Zenginler ve çok fakirler

Orta sınıfın neredeyse bulunmadığı kentte, zenginler ve yoksullar iki farklı yaşam tarzını oluşturuyor.

Köprü altları ve derme çatma çadırlarda yaşayan insanların hemen arkasında yükselen devasa gökdelenler ve lüks apartmanlar, zenginlerle fakirler arasında gittikçe derinleşen ekonomik uçurumu gösteriyor.